7 Comments
User's avatar
Marc Reekers's avatar

Dat eerste punt, dat je je kunt onderscheiden door smaak, hoor je wel vaker, zeker in de context van design. Kort door de bocht heb je het nakijken als junior en medior en is er nog een toekomst voor je als je senior bent. Maar dit is eel heel reactief: je beoordeelt wat door iets anders gemaakt is. Het proces van zelf ontdekken en groeien naar de juiste oplossing ontbreekt dan en er zijn ook genoeg seniors die niet op voorhand kunnen beoordelen of wat hun smaak voorschrijft het best is. Ik denk dat je dit waarschijnlijk deels kunt compenseren door, met behulp van AI, veel meer te experimenteren of divergeren, en iets nieuws ontdekken waar je zelf ook weer door groeit, maar dat moet dan wel onderdeel van je aanpak worden.

Henriëtte's avatar

Beste Jarno

Lijkt mij waar wat je zegt maar ik struikel erg over: “De kosten van productie van onderzoek, analyse, teksten, software, muziek, video en afbeeldingen gaan richting nul. “

De kosten zijn gigantisch…. Water, energie…. Voor de meeste mensen kost het ook hun zelfstandig denken.

Het is kennelijk onvermijdelijk - het is ook zo destructief en kost zoveel..

Erik van Stiphout's avatar

Mooie opsomming van ons unieke mens zijn, Jarno. Tegelijkertijd vraag ik me af: is een individuele survivalgids voldoende?

Jouw acht vaardigheden gaan ervan uit dat mensen de tijd, toegang en mentale ruimte hebben om ze te ontwikkelen. Voor een deel van de bevolking klopt dat — maar hoe zit het met de grote groep voor wie dat niet of onvoldoende het geval is?

Historisch gezien is er een terugkerend patroon: bij grote technologische omwentelingen (stoommachine, elektriciteit, digitalisering) bepalen niet alleen individuele vaardigheden wie er bovenkomt, maar de maatschappelijke randvoorwaarden — onderwijs, sociale mobiliteit, instituties die herverdeling en herscholing mogelijk maken. De industriële revolutie leverde uiteindelijk brede welvaart op — herverdeling, arbeidswetgeving, leerplicht — maar pas na druk: angst voor het alternatief (communisme) en dwang (tegenmacht via vakbonden). De technologie alleen deed het niet. En welke tegenmacht zie jij hedendaags nog?

Zou het kunnen dat naast jouw acht individuele vaardigheden er een negende nodig is — en dan eentje op collectief niveau? Het vermogen van een samenleving om ervoor te zorgen dat de vruchten van AI breed landen, en niet alleen bij een kleine groep winnaars.

Joost Boers's avatar

Interessant deze nieuwsbrief te lezen. Juist het onderdeel 'Fysieke aanwezigheid' is iets dat ik steeds vaker opmerk in de (online) community waarin ik actief ben. Die community is online en zal dat voor het overgrote deel blijven maar ik merk steeds vaker dat fysieke attenties zeer worden gewaardeerd. Ook vinden mensen het leuk elkaar te ontmoeten. Dat is meestal kleinschalig maar komt regelmatig terug.

Jan van Ginneken's avatar

Mooie nieuwsbrief en zeer prettige schrijfstijl. Ik vind veel ontwikkelingen vooral technology driven en weinig vraag gestuurd. Ik zou ervoor pleiten om onze grote maatschappelijke vraagstukken meer centraal te stellen. Iets in de trant van "Ask not what we can do with technology , but what can it do for us?"

John's avatar

Mooie analyses! Dank. Ik denk dat de beeldschermwerkers straks geen economische waarde meer kunnen creëren. De AI is beter, sneller en goedkoper. Een Universal Basic Inkomen is voor die mensen nodig. Zij moeten dan geluk uit andere bronnen halen; niet meer uit werk. Het is goed als ze nu vast hun huis verkopen en downsizen zodat ze straks met minder inkomen uitkomen.

Peter Ruijter's avatar

Ik hoop dat dit een sarkastisch antwoord is op de inhoud van deze nieuwsbrief, anders heb je geen idee wat beeldschermwerkers doen. Je stelt het erg zwart-wit; de inhoud van de nieuwsbrief versterkt juist mijn mening dat het werk in de niche ligt.

Veel generiek werk wordt inderdaad uit handen genomen. Maar dat maakt het voor beeldschermwerk alleen maar interessanter. Junior en medior nieuwkomers zijn veel sneller op stoom nu ze AI kunnen gebruiken. En daar liggen juist vakante plekken voor senior mensen: om die nieuwkomers te begeleiden, LLM-output te evalueren en er je eigen draai aan te geven.

LLM's zijn herhaalmachines op basis van bestaande patronen. Ze hallucineren er nog lekker op los. Je kunt niet alle output zomaar 1=1 in productie zetten. Corporate software uit een LLM waarvan je niet precies weet wat het doet en wat er gebeurt als het druk wordt? Succes met je onderhoud en nachtrust.

Jezelf verzetten tegen vernieuwing is zinloos, dat weet ik al mijn hele leven. Adopteren en zien waarin jij je eigen toegevoegde waarde kunt creëren, dat is belangrijk. Wees inventief, zie problemen en los ze goed op.

Ik zie het zo: je kunt met een LLM een klein tooltje bouwen die je het leven makkelijker maakt. De software-industrie wordt gedemocratiseerd. Je hoeft niet eerst een computertaal te leren voordat je iets kunt bouwen.

Met dezelfde spullen uit de bouwmarkt kun je ook je eigen huis bouwen of die klusjes doen. Youtube staat vol video's van mensen die je precies vertellen wat je moet doen. Maar niet iedereen heeft daar zin en capaciteit voor. Daar komen vakmensen om de hoek die een huis voor je bouwen, waarvan het casco er 100 jaar later nog steeds staat. Ook vakmensen gebruiken vaak machines zodat het werk sneller en preciezer gedaan wordt.

Kijk je naar de drukte bij de Hornbach elk weekend, dan zie je dat mensen voor zo min mogelijk geld zelf willen knutselen zodat hun leven er mooier op wordt. Je krijgt voldoening uit "Kijk! Zelf gemaakt". Je krijgt wat je vraagt en de kwaliteit is acceptabel. Maar als je echt kwaliteit wilt, heb je nog steeds mensen nodig die precies maken wat je wilt. En als er iets stuk gaat en je hebt geen tijd of prioriteit ervoor, dan bel je die mensen.